End of the beginning

Na 11 maand sta ik er weer alleen voor. Deze fantastische maanden werden afgesneden met de schaar door 1 domme gebeurtenis. Hieruit zie je hoe 1 keuze enorm gevolgen kan hebben.

Nu ik er weer alleen voor sta, heb ik enorm veel tijd over. Ik ben weer herbegonnen met tekenen, maar ook heb ik meer tijd voor school. Ik probeer socialer en vriendelijker te zijn tegen mensen. Toch op die momenten waar je opeens stilstaat bij het leven, bedenk je wat je mist. Deze geweldige persoon is nu geen deel meer van mijn leven tot mijn grote spijt. Ik had deze ene gebeurtenis nooit mogen laten gebeuren…

Moraal van het verhaal: denk na voor je iets doet.

Advertenties

Virtuele wereld

“De voorbije jaren heb ik het onbehaaglijke gevoel dat iets of iemand met mijn hersenen aan het prutsen is, het neurale circuit aan het herleggen is, het geheugen aan het her-programmeren is”

We leven in een maatschappij waar technologie de grootste uitvinding is geweest en nog steeds is. De laatste jaren vinden we steeds meer en meer uit. Maar deze technologie kunnen je ook doen afsluiten van de buitenwereld.

Misschien is dit wat ironisch omdat ik dit allemaal op een blog schrijf en zo de buitenwereld instuur. Stel je voor dat je in deze tijd een persoon bent van 80 jaar oud, alhoewel, 60 jaar zou ook al voldoen. Je bent opgegroeid in een tijdperk waar mensen nog spraken met elkaar. Mensen vroegen je nog iets. Je wist wie je echte vrienden waren. Maar nu leven we in een tijdperk maar de technologie een obsessie is geworden. Kan je deze dagen niet typen met 10 vingers dan ben je al een beetje de pineut op school want al je opdracht die je moet ‘indienen’ op de sociale media gaan tragen om te typen. Mensen, ga eens naar buiten en kijk eens rond hoe mensen nu ‘communiceren’. Hele dagen zitten ze met gsm, tablet en wat er nog allemaal bestaat, bij hun.

Als je deze dagen iets niet weet, zoek je het gewoon op op internet. Als je deze dagen gen vrienden hebt, maak je een profiel aan op facebook en stuur je een ‘vriendschapsverzoek’. Ooit vroeg er iemand aan mij of al die vrienden op facebook eigenlijk wel echte vrienden waren. Als je je daar verder in nadenkt kom je eigenlijk tot de vraag wat je in godsnaam met al deze sociale media doet. Wanneer is een vriend op facebook een vriend in het werkelijke leven. Zou je je huissleuter geven aan al je vrienden die je hebt op sociale media? Wel ik denk het niet. Dan hebben we het nog niet over cyberpesten gehad…

Daarom zijn mijn vriend en ik een leven aan het opbouwen zonder al die sociale media. We gebruiken de media alleen nog voor school en dan nog enkel als het moet. Hoever zijn scholen al gegaan met te veralgemenen dat iedereen een computer moet hebben thuis om zijn schoolwerk te maken? Hoever gaat de maatschappij nog gaan? We kunnen niet terug naar een maatschappij zonder al deze technologie maar we kunnen deze technologie wel positief gebruiken en alleen wanneer nodig, niet op foto’s te delen zodat andere mensen zien dat je bestaat. Je denkt dus je bestaat en niet je deelt dus je bestaat…

Mensen zonder computer of bejaarden bijvoorbeeld zitten een hele dag zonder deze technologieën. Ze kunnen geen klantekaart krijgen bij een winkel want deze moet je actief maken op internet. Je kinderen of kleinkinderen komen op bezoek. Normaal gezien een leuke familienamiddag, maar wat doen ze? Ze spelen spelletjes op de techonologie van vandaag. Iets gaan eten of drinken is net hetzelfde, want wat doe je als je aan tafel zit? Je legt direct je gsm op tafel.

Met deze blog wil ik een boodschap meegeven aan mensen. Laat deze technologie eventjes aan de kant liggen en praat werkelijk met mensen. Laat je leven niet leiden door die stomme update of dat stomme berichtje die je dat hebt gehad van die persoon die je toch niet zo graag mag. Je weet pas wie je echte vrienden zijn wanneer je plots alles buitengooit zonder aan te kondigen.

Ik ben 17 jaar oud en ik mag vol trots zeggen dat ik niet afhankelijk ben van deze sociale media. Ik hoop dat jullie dit ook eens overwegen.

-X

Laatste jaar

Dit schooljaar ben ik gestart aan mij 6e en laatste jaar in de middelbare school. Ik zit in een klein stadje vergelijken met Gent en hier heb ik dan ook mijn kleuter, lager en middelbaar gevolgd. De herinneringen, vele mensen en die speciale plekjes zal ik toch wel missen…

Het schooljaar begon al in rep en roer. Mijn laatste sportdag, laatste zwemlessen met school en zelfs mij stage zit er al bijna op.

Nu ik er bij stilsta gingen die jaren zonder zorgen en vol plezier toch wel snel voorbij. Voor ik het weet sta ik op de proclamatie mijn rapport af te halen. Leerkrachten zeiden wel de eerste weken dat het schooljaar snel zou gaan en zeker met het werk dat we kregen. Ik dacht dat het niet zo anders ging zijn of vorige jaren, maar niets was minder waar. Week 4 van het schooljaar en ik verdrink al. Wat wordt dit met de examens?

Ik zou toch graag kind blijven…

Geniet van de kleine dingen want voor je het weet zijn ze al voorbij.

-X

After 10 months

Na 10 fantastische maanden kan ik nog altijd zeggen dat ik me compleet verliefd voel, van mijn linker oor tot mijn rechter, kleine teen. Nog steeds krijg ik die hele zoo in mijn buik.

De mensen waarvan we steun verwachten, steunen ons niet. Anderen duwen ons weg, maar wij blijven samen.

Iedereen mag proberen om ons uit elkaar te halen maar het zal ze toch niet lukken… Wij hebben een liefde die niet stuk kan en vooral niet door iemand anders dan wij.

Don’t say you love me unless you really mean it, because I might do something crazy like believe it…

Liefs je liefje

 

In the heat of the night

Light a campfire and everyone’s a storyteller.

De zomervakantie, de perfecte tijd om samen met je vrienden of familie gezellig nieuwe herinneringen te maken. Als ik aan de zomer denk, denk ik aan een kampvuur met mensen errond die je het liefst hebt. Een kampvuur op een verlaten strand naderend naar de nacht.

Ik kan mij voorstellen hoe ik in het zand kan zitten kijken naar het vuur in de nacht die je enige levensbron voorsteld.  Hoe de vonkjes in het rond springen, net als vliegjes bang voor de warmte. Of hoe we samen met een biertje in de hand lekker onnozel doen en lachen met elkaar.

Hoe de tijd vliegt zonder dat we het beseffen. Maar het leukste van al, hoe je ’s morgens wakker wordt in de armen van je geliefde aan het strand met de gedachten dat je net een van de beste nachten van je leven beleefd hebt. En dat het allemaal werkelijk was.

 

The knowledge of human nature

Sommige mensen kunnen zo stom zijn. Ze kunnen je een mes in de rug steken en vervolgens vragen: wat is er, waarom ben je boos, wat heb ik nou weer gedaan?

Ik zit in een richting waarbij ik een vak heb genaamd psychologie. In dit vak leerden we afgelopen jaar over de mens maar ook over mensenkennis. Iedereen heeft mensenkennis maar de ene persoon meer dan de ander. Dit is wat ik zo fascinerend vind aan de mens. Je hebt verschillende factoren die meespelen in de mens om te bepalen hoeveel mensenkennis je nu in werkelijk hebt. Dit kun je niet met een getal exact bepalen, dit moet op het gevoel gaan.

Een eerste factor die kan meebepalend zijn voor mensenkennis is je leven zelf. Je kan een leven lijden waarbij je veel mensen hebt geholpen en geluisterd hebt naar deze mensen zonder dat je het beseft dat je ze aan het helpen bent. Je kan ook een job hebben waarbij het belangrijk is sociaal vaardig te zijn op een gepaste manier. Hierbij kan ik het illustreren aan de hand van een voorbeeld van Mr. Bean. Dit is een personage die ik nog herken uit mijn jeugd met zijn grapjes en streken dat hij uithaald zonder dat hij beseft dat hij verkeerd is.

In bovenstaand filmpje krijg je te zien hoe mr. Bean omgaat met de medemens. Hij heeft niet door dat zijn gedrag niet voldoet aan de normen en waarden van de maatschappij waarmee de andere mensen opgevoed zijn. Hij is er zich niet van bewust dat het niet gepast is om zo met de mensen om te gaan alleen om zijn bestwil. Hij vernedert de vrouw die in het gips zit door non – verbale communicatie. Je ervaringen die je hebt kunnen ook een rol spelen met hoe je de wereld ziet of kunnen je persfectief veranderen waarop je mensen of de wereld op zich bekijkt.

Nu zal ik twee verschillende mensen bespreken die het tegenovergesteld zijn van elkaar. Persoon 1 heet Julie en is 15 jaar oud, persoon 2 heet Noah en is 18 jaar oud. Ze zijn allebei soort gelijk opgevoed en leven nu allebij onder hetzelde dak. Noah denkt alleen aan zichzelf, hij klaagt en zaagt de hele dagen over hoe moeilijk zijn leven wel is en wat hij vind… Kortom alles draait om hem. Als er iemand anders dan iets zegt tegen hem wordt hij boos ookal is het niet slecht bedoelt. Hij verplaatst zich niet in de andere persoon. Julie is niet zo. Zij helpt waar kan en bij haar komen de mensen dicht bij haar op de eerste plaats, ze luistert en probeert te helpen waar kan. Waneer iemand iets zegt tegen haar weet ze dat er verschillende manieren zijn waarop je het kunt interpreteren.  In tegnstelling tot Noah kan ze zich wel verplaatsen in de andere persoon en weet ze meestal wel welke manier ze iets moet interpreteren naar gelang de persoon. Mensenkennis draait dus niet alleen om levenservaring, leeftijd of geslacht maar ook om erfelijkheid. De ene mens is daar nu eenmaal beter is dan de andere mens.

Bij mensenkennis kunnen er ook fouten gebeuren. Je denkt dat je een persoon goed hebt ingeschat en je hebt al een oordeel klaar maar je bent verkeerd. Een eerste indruk kan bijvoorbeeld bepalen hoe je met die persoon omgaat maar je eerste indruk kan altijd verkeerd zijn, daarom is het belangrijk om iemand een tweede kans te geven. Stel dat er iemand naar je toe komt met een probleem en je wil helpen. Die persoon doet zijn/haar verhaal en hierna kijkt deze persoon je aan, wachtend op een antwoord. Hierbij is het belangrijk om geen eigen ervaringen op te rakelen en deze uit te spuwen. Deze ervaringen kunnen soms helemaal niet relevant zijn met het probleem van deze persoon. Luisteren kan al heel iets betekenen. Een goede stap is om te praten.

Iedereen neemt anders waar en het is niet omdat je iets gezegd of gedaan hebt dat het ook op de manier waarop je denkt, is aangekomen bij de andere persoon. Daarom is het best om hier rekening mee te houden. Volgens mij is mensenkennis iets wat moet geleerd worden maar iets wat ook gedeeltelijk in je genen moet zitten.

Love letter

Lieve schat

als je dit leest, laat het me alstublieft weten. We hebben al veel meegemaakt maar we zijn er ook altijd samen uitgekomen… Net zoals nu, we zullen er samen uitkomen. Het maakt niet uit wat ik ervoor moet opgeven maar ik blijf je graag zien wat je ook doet. Ik hoop dat je dit weet en probeert te onthouden. Je mag altijd bellen en sms’en en zo verder als je het maar kunt laten weten wanneer je me nodig hebt en ik hoop dat wanneer ik ooit eens bij je bent dat je goed zult uithuilen op mijn schouder, als het moet in een stilte. Schat, ik ga niet weg, echt niet. Als ik dit zou doen zou het ons meer pijn doen dan nu… Ooit zal het weer worden zoals vroeger tussen ons, met iedereen maar dan positiever hoop ik. Je bent altijd bij me in mijn hart.

Schat ik zie je echt enorm graag!

Ik mis je.

Liefs je meisje x