Virtuele wereld

“De voorbije jaren heb ik het onbehaaglijke gevoel dat iets of iemand met mijn hersenen aan het prutsen is, het neurale circuit aan het herleggen is, het geheugen aan het her-programmeren is”

We leven in een maatschappij waar technologie de grootste uitvinding is geweest en nog steeds is. De laatste jaren vinden we steeds meer en meer uit. Maar deze technologie kunnen je ook doen afsluiten van de buitenwereld.

Misschien is dit wat ironisch omdat ik dit allemaal op een blog schrijf en zo de buitenwereld instuur. Stel je voor dat je in deze tijd een persoon bent van 80 jaar oud, alhoewel, 60 jaar zou ook al voldoen. Je bent opgegroeid in een tijdperk waar mensen nog spraken met elkaar. Mensen vroegen je nog iets. Je wist wie je echte vrienden waren. Maar nu leven we in een tijdperk maar de technologie een obsessie is geworden. Kan je deze dagen niet typen met 10 vingers dan ben je al een beetje de pineut op school want al je opdracht die je moet ‘indienen’ op de sociale media gaan tragen om te typen. Mensen, ga eens naar buiten en kijk eens rond hoe mensen nu ‘communiceren’. Hele dagen zitten ze met gsm, tablet en wat er nog allemaal bestaat, bij hun.

Als je deze dagen iets niet weet, zoek je het gewoon op op internet. Als je deze dagen gen vrienden hebt, maak je een profiel aan op facebook en stuur je een ‘vriendschapsverzoek’. Ooit vroeg er iemand aan mij of al die vrienden op facebook eigenlijk wel echte vrienden waren. Als je je daar verder in nadenkt kom je eigenlijk tot de vraag wat je in godsnaam met al deze sociale media doet. Wanneer is een vriend op facebook een vriend in het werkelijke leven. Zou je je huissleuter geven aan al je vrienden die je hebt op sociale media? Wel ik denk het niet. Dan hebben we het nog niet over cyberpesten gehad…

Daarom zijn mijn vriend en ik een leven aan het opbouwen zonder al die sociale media. We gebruiken de media alleen nog voor school en dan nog enkel als het moet. Hoever zijn scholen al gegaan met te veralgemenen dat iedereen een computer moet hebben thuis om zijn schoolwerk te maken? Hoever gaat de maatschappij nog gaan? We kunnen niet terug naar een maatschappij zonder al deze technologie maar we kunnen deze technologie wel positief gebruiken en alleen wanneer nodig, niet op foto’s te delen zodat andere mensen zien dat je bestaat. Je denkt dus je bestaat en niet je deelt dus je bestaat…

Mensen zonder computer of bejaarden bijvoorbeeld zitten een hele dag zonder deze technologieën. Ze kunnen geen klantekaart krijgen bij een winkel want deze moet je actief maken op internet. Je kinderen of kleinkinderen komen op bezoek. Normaal gezien een leuke familienamiddag, maar wat doen ze? Ze spelen spelletjes op de techonologie van vandaag. Iets gaan eten of drinken is net hetzelfde, want wat doe je als je aan tafel zit? Je legt direct je gsm op tafel.

Met deze blog wil ik een boodschap meegeven aan mensen. Laat deze technologie eventjes aan de kant liggen en praat werkelijk met mensen. Laat je leven niet leiden door die stomme update of dat stomme berichtje die je dat hebt gehad van die persoon die je toch niet zo graag mag. Je weet pas wie je echte vrienden zijn wanneer je plots alles buitengooit zonder aan te kondigen.

Ik ben 17 jaar oud en ik mag vol trots zeggen dat ik niet afhankelijk ben van deze sociale media. Ik hoop dat jullie dit ook eens overwegen.

-X

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s