Futur love

I never knew just what a smile was worth
But your eyes say everything
Without a single word                                                                                                                             There’s something in the way you look at me

Het moment dat je je eerste liefje hebt, voelt alles nog als kinderspel. Je leven is meestal nog een spel, nog geen verantwoordelijkheid, nog niet om naar te kijken alleen genieten van het leven dat je op dat moment hebt. Mijn eerste vriendje had ik toen ik net 14 jaar was. Na een maand denk je amai, ik heb al een maand een vriendje. Maar na een paar maanden loopt er toch iets fout en dan blijf je alleen achter. Je werd gedumpt als een baksteen. Je voelt je slecht want je had al een hele leven voorgesteld met die ene persoon maar die wil dit opeens niet meer.

Nu, bijna 3 jaar later ben ik bang om me nog open te stellen tegenover eender wie. De mensen die je het dichts bij zijn willen het liefst de diepst gelegen gedachten te weten komen. Ik heb aan 2 vriendjes dingen gezegd die ik nooit had moeten zeggen. Op dat moment denk je niet aan het feit dat het misschien ooit ook wel fout kan lopen en dat die gedachten die niemand ooit wist niet langer geheim blijven.

Aan de andere kant moet je je ook wel openstellen, anders kan je geen relatie beginnen. In het begin van je relatie ben je altijd wat op je goede. Naar mate je meer dan een half jaar samen bent, krijg je meer het idee van deze persoon meent het echt wel. Ooit heb ik een boek gelezen waarin erin werd vertelt dat iemand een relatie aanging voor een weddenschap… Dat had ik beter niet gedaan, het heeft me alleszins geen goed gedaan op vlak van relaties. Ik sluit me enorm af voor mensen die ik niet ken. Ik kan gemakkelijk dingen verbergen door te lachen, zo ben ik soort van opgevoed. Ik heb altijd het idee gehad dat als je een probleem of iets anders niet zegt dat het niet echt is. Daarom denk ik dat ik alles van problemen voor mezelf hou. Ik heb te snel en te veel dingen gezegd tegen vriendinnen die me ook lieten vallen. Sorry maar mijn vertrouwen is weg. Er zijn maar enkele mensen die de echte ik kennen. Ik kan praten met wie ik wil, mezelf zijn is geen probleem, maar vraag me niet wat ik er van vindt of wat ik denk.

Vandaag ben ik 226 dagen samen met een schat van een vent die me echt het gevoel heeft dat ik eerlijk kan zijn over mijn verleden, heden en toekomst. Hij heeft me doen inzien dat ik meer ben dan iets lichamelijks alleen, iemand die meer is en doet dan alleen lachen in iemands gezicht en verandert naar gelang bij wie ik ben. Hij heeft me doen inzien wie ik echt ben. En nee, niet iedereen geeft zo om me om me dit te doen inzien.

Mensen bouw geen muurtje om je heen maar laat andere je muurtje afbreken, je zult zelf de prachtige gevolgen ervan ondervinden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s