Together alone

‘Good, bad or indifferent, if you are not investing in new technology, you are going to be left behind.’ – Philip Green

Soms vraag ik me af hoe ik me zo alleen kan voelen op een overbevolkte wereld. Ik kan in de winkelstraten lopen en me onzichtbaar voelen, alsof niemand om me geeft of ik daar wandel of niet.

Dit heeft meer met de maatschappij waarin we opgegroeid zijn te maken dan met de medemens. De dag van vandaag loopt iedereen rond met een gsm constant in hun handen. Ja, vooral die jongeren. Wel ik ben ook een jongere en toch hecht ik steeds meer en meer belang aan echt contact met mensen en geen virutueel contact. We zijn op de ene plaats maar communiceren met een andere plaats waardoor we niet meer in het nu leven. Ja, wij zijn opgegroeid met deze technologie, maar dit is geen excuus. Er is echter wel een verschil tussen gebruiken en misbruiken van deze snufjes. Zo heeft technologie ons vele dingen bijgeleerd, denk maar aan al die wetenschappelijke onderzoeken. Maar aan de andere kant is de technologie de dag van vandaag een soor vergif geworden als je denkt hoeveel ongevallen er gebeuren door mensen die bezig zijn met bijvoorbeeld sms of hun gsm zoeken. Men creeërt een virtueel persoon en leeft het echte leven niet meer.

Dit vind ik heel jammer. Er valt zo veel te beleven op deze prachtige wereld die langzaam aan het veranderen is, grotendeels door onze technologie. Je kan perfect een leven leiden zonder je gsm steeds bij de hand te hebben.

Nu ik het bedenk is dit wel wat ironisch nu ik een blog aan het typen ben op de technologie de dag van vandaag… Maar ik hou meer afstand van mijn gsm. Hopelijk doen jullie dit ook en gaan we weer op weg naar een prettige wereld om in te leven met enkel technologie die broodnodig is.

X

Advertenties

Happiness

Mijn leven is momenteel een totale chaos. Ik wil terug gelukkig worden, terug een leven waar ik iedere dag kan lachen.

Thuis loopt niet alles even goed. De kloof tussen mijn stiefma en ik wordt zodanig groot dat ik hier zo snel mogelijk weg wil. Op school zijn er dan van die meisjes die denken dat ze alles zijn en je leven zuur maken. Men toekomst ziet er ook niet al te best uit als ik blijf doen wat ik nu doe.

Ik wil men leven terug. Terug kunnen lachen met onnozele dingen. Terug graag naar school willen gaan.

Please kan er iemand helpen om mijn motivatie terug te vinden om te studeren of om zelf maar iets positiefs te zien?

X

Done

Ja inderdaad die mooie tijd is afgelopen… My perfect boy is niet langer van mij. 

De afgelopen maand was extreem hard en moeilijk. Je moet jezelf terugvinden en je leven weer oprapen zonder die persoon. De momenten waarop hij je wakker belt, vraagt hoe het met je gaat, gewoon naar je kijkt zijn voorbij… Jammer genoeg. 

Ik mis hem enorm maar langs de andere kant vraag ik me af of ik hem mis of het gevoel mis dat ik iets ben voor iemand. Ik weet het echt niet… 

Iemand die raad kan geven? X

End of the beginning

Na 11 maand sta ik er weer alleen voor. Deze fantastische maanden werden afgesneden met de schaar door 1 domme gebeurtenis. Hieruit zie je hoe 1 keuze enorm gevolgen kan hebben.

Nu ik er weer alleen voor sta, heb ik enorm veel tijd over. Ik ben weer herbegonnen met tekenen, maar ook heb ik meer tijd voor school. Ik probeer socialer en vriendelijker te zijn tegen mensen. Toch op die momenten waar je opeens stilstaat bij het leven, bedenk je wat je mist. Deze geweldige persoon is nu geen deel meer van mijn leven tot mijn grote spijt. Ik had deze ene gebeurtenis nooit mogen laten gebeuren…

Moraal van het verhaal: denk na voor je iets doet.

Virtuele wereld

“De voorbije jaren heb ik het onbehaaglijke gevoel dat iets of iemand met mijn hersenen aan het prutsen is, het neurale circuit aan het herleggen is, het geheugen aan het her-programmeren is”

We leven in een maatschappij waar technologie de grootste uitvinding is geweest en nog steeds is. De laatste jaren vinden we steeds meer en meer uit. Maar deze technologie kunnen je ook doen afsluiten van de buitenwereld.

Misschien is dit wat ironisch omdat ik dit allemaal op een blog schrijf en zo de buitenwereld instuur. Stel je voor dat je in deze tijd een persoon bent van 80 jaar oud, alhoewel, 60 jaar zou ook al voldoen. Je bent opgegroeid in een tijdperk waar mensen nog spraken met elkaar. Mensen vroegen je nog iets. Je wist wie je echte vrienden waren. Maar nu leven we in een tijdperk maar de technologie een obsessie is geworden. Kan je deze dagen niet typen met 10 vingers dan ben je al een beetje de pineut op school want al je opdracht die je moet ‘indienen’ op de sociale media gaan tragen om te typen. Mensen, ga eens naar buiten en kijk eens rond hoe mensen nu ‘communiceren’. Hele dagen zitten ze met gsm, tablet en wat er nog allemaal bestaat, bij hun.

Als je deze dagen iets niet weet, zoek je het gewoon op op internet. Als je deze dagen gen vrienden hebt, maak je een profiel aan op facebook en stuur je een ‘vriendschapsverzoek’. Ooit vroeg er iemand aan mij of al die vrienden op facebook eigenlijk wel echte vrienden waren. Als je je daar verder in nadenkt kom je eigenlijk tot de vraag wat je in godsnaam met al deze sociale media doet. Wanneer is een vriend op facebook een vriend in het werkelijke leven. Zou je je huissleuter geven aan al je vrienden die je hebt op sociale media? Wel ik denk het niet. Dan hebben we het nog niet over cyberpesten gehad…

Daarom zijn mijn vriend en ik een leven aan het opbouwen zonder al die sociale media. We gebruiken de media alleen nog voor school en dan nog enkel als het moet. Hoever zijn scholen al gegaan met te veralgemenen dat iedereen een computer moet hebben thuis om zijn schoolwerk te maken? Hoever gaat de maatschappij nog gaan? We kunnen niet terug naar een maatschappij zonder al deze technologie maar we kunnen deze technologie wel positief gebruiken en alleen wanneer nodig, niet op foto’s te delen zodat andere mensen zien dat je bestaat. Je denkt dus je bestaat en niet je deelt dus je bestaat…

Mensen zonder computer of bejaarden bijvoorbeeld zitten een hele dag zonder deze technologieën. Ze kunnen geen klantekaart krijgen bij een winkel want deze moet je actief maken op internet. Je kinderen of kleinkinderen komen op bezoek. Normaal gezien een leuke familienamiddag, maar wat doen ze? Ze spelen spelletjes op de techonologie van vandaag. Iets gaan eten of drinken is net hetzelfde, want wat doe je als je aan tafel zit? Je legt direct je gsm op tafel.

Met deze blog wil ik een boodschap meegeven aan mensen. Laat deze technologie eventjes aan de kant liggen en praat werkelijk met mensen. Laat je leven niet leiden door die stomme update of dat stomme berichtje die je dat hebt gehad van die persoon die je toch niet zo graag mag. Je weet pas wie je echte vrienden zijn wanneer je plots alles buitengooit zonder aan te kondigen.

Ik ben 17 jaar oud en ik mag vol trots zeggen dat ik niet afhankelijk ben van deze sociale media. Ik hoop dat jullie dit ook eens overwegen.

-X

Laatste jaar

Dit schooljaar ben ik gestart aan mij 6e en laatste jaar in de middelbare school. Ik zit in een klein stadje vergelijken met Gent en hier heb ik dan ook mijn kleuter, lager en middelbaar gevolgd. De herinneringen, vele mensen en die speciale plekjes zal ik toch wel missen…

Het schooljaar begon al in rep en roer. Mijn laatste sportdag, laatste zwemlessen met school en zelfs mij stage zit er al bijna op.

Nu ik er bij stilsta gingen die jaren zonder zorgen en vol plezier toch wel snel voorbij. Voor ik het weet sta ik op de proclamatie mijn rapport af te halen. Leerkrachten zeiden wel de eerste weken dat het schooljaar snel zou gaan en zeker met het werk dat we kregen. Ik dacht dat het niet zo anders ging zijn of vorige jaren, maar niets was minder waar. Week 4 van het schooljaar en ik verdrink al. Wat wordt dit met de examens?

Ik zou toch graag kind blijven…

Geniet van de kleine dingen want voor je het weet zijn ze al voorbij.

-X

After 10 months

Na 10 fantastische maanden kan ik nog altijd zeggen dat ik me compleet verliefd voel, van mijn linker oor tot mijn rechter, kleine teen. Nog steeds krijg ik die hele zoo in mijn buik.

De mensen waarvan we steun verwachten, steunen ons niet. Anderen duwen ons weg, maar wij blijven samen.

Iedereen mag proberen om ons uit elkaar te halen maar het zal ze toch niet lukken… Wij hebben een liefde die niet stuk kan en vooral niet door iemand anders dan wij.

Don’t say you love me unless you really mean it, because I might do something crazy like believe it…

Liefs je liefje